ابليس در جواب آن حضرت گفت : تنحّ عن البلاد و ساكنيها ففي الفردوس ضاق بك الفسيح و كنت بها و زوجك في قرار و قلبك من اذى الدّنيا مريح يعنى از بلاد و بقاع زمين و ساكنين آنها دور شود ، در بهشت آن مكان پهناور ، عرصه بر تو تنگ شد . تو و همسرت در آن قرار و آرام داشتيد و قلب و دلت از آزار دنيا خالى و شادمان بود . فلم تنفكّ من كيدى و مكرى الى ان فاتك الثمن الرّبيح فلو لا رحمة الجبّار اضحى بكفّك من جنان الخلد ريح پس از افسوس و حيله من برحذر نماندى تا اين كه سرمايه قابل توجه و زيادى از دست رفت . پس اگر رحمت پروردگار جبّار نبود به دست تو بوى خوش از بهشت خارج مىگشت . آن مرد پرسيد : آدم عليه السّلام چند حجّ بجا آورد ؟ حضرت به او فرمود : سى حجّ پياده و اوّلين بارى كه به حج رفت بومى او را به جاهاى آب هدايت مىكرد و اين بوم با او از بهشت خارج شد و جناب آدم از خوردن بوم و خطَّاف ( پرستو و چلچله ) نهى شده بود . آن مرد پرسيد : چرا بوم ( جغد ) با آدم روى زمين راه نمىرفت ؟ حضرت فرمودند : زيرا اين حيوان بر بيت المقدّس نوحه مىكرد و اطراف آن چهل سال طواف كرد و گريست و پيوسته با آدم عليه السّلام هم ناله و هم گريه بود و به همين خاطر اين حيوان در بيوت و خانه ها سكنا گزيد و با او نه آيه از آيات كتاب الله عزّ و جلّ بود و اين آيات همان آياتى بود كه آدم در بهشت مىخواند و اين آيات تا روز قيامت با او است آيات مذكور عبارتند از : سه آيه از اوّل سوره كهف و سه آيه از سوره سبحان الله الذى اسرى و ابتداء آن از * ( وَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ ) * الخ مىباشد و سه آيه از سوره يس و ابتداء آن از * ( وَجَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا ) * مىباشد .